روز را دوست دارم، در لحظه صبحگاه كه سايهام هويدا ميشود و هرچه خورشيد نزديكتر، پرفروغتر، ديدنيتر و گرمتر كمكم در من گم ميشود و با من يكي در اوج بودن، نور به تنهايي حكمفرماست و هر چه خورشيد دورتر، كمفروغتر و سردتر او دوباره جان ميگيرد و پيش ميرود تا خود سياهي و با شب در آميخته گويا كه

ادمهای خوب آدمهاے ِخوبمثل عطرهاے ِخوب مےمانند ...مثل گُل خوش بو هستند...به قدرے خوب هستند ڪههمیشه یادشونبه آدم حسِ خوبے مےدهدحتےاگر از این آدمهادور باشی...!ا نوشته شده در پنجشنبه دهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 13:37 توسط AMIN|

دلم حــــق داری عاشـــــق باشـــی ولی بدون که ایـن راهــش نیست کسی رو نمیشه به زور عاشق کرد یه وقتهایی چیـــــــزی سهمت نیست بدترین حــــس اینه پیـــش تـــــو باشه کســــی که دلش پیــــــش تو نیست شاید روزگـــار اینـــجوری خواسـته همه چی دنیــــا دست تــــو نیـــــست

شبی که در آن خطاب میآید: کجایند جوانمردان شبخیز که در آرزوی دیدار، بیخواب و بیآرام بودهاند و در راه عشق شربت بلا نوشیدهاند، تا خستگی ایشان را مرهم گذاریم و اندر این شب قدر ایشان را با قدر و منزلت گردانیم؛ که امشب، شب نوازش بندگان است و وقت توبه گنهکاران.